روايت اول اين شعر كوتاه چنين بود:

يك ماهي كوچك تقلا مي‫كند در تور.

نه قايقي پيداست

نه مرد ماهيگير.

غوغاي مرغان مي‫رسد از دور.

يادداشت خانم آموزگار مرا در اين شعر به تأمل بيشتر واداشت و در نهايت حق را به ايشان دادم و سطر اول را حذف كردم تا هم شعري موجزتر شود و هم اقتدار قافيه خودش را بر شعر تحميل نكند.